ورود به تنظیمات و ذخیره یا لغو تغییرات سه تب

در پنل ادمین از گزینهٔ «تنظیمات» در منوی پنل وارد شوید. در رایانه فهرست بخش‌ها کنار محتوا دیده می‌شود و «عمومی» ابتدا باز است. در موبایل ابتدا فهرست بخش‌ها را می‌بینید؛ یک بخش را انتخاب کنید و برای بازگشت به فهرست از پیکان بالای پنجره استفاده کنید. دسترسی به خواندن و ثبت تنظیمات نیازمند ورود مدیریتی و مجوز CMS است؛ نمایش گزینه در منو به‌تنهایی مجوز ثبت ایجاد نمی‌کند.

1. بخش «عمومی»، «تنظیمات فروش» یا «اعلان‌ها» را باز کنید و منتظر بارگذاری مقادیر فعلی بمانید.
2. مقادیر را تغییر دهید. با ایجاد تغییر، نوار دارای دکمه‌های «ذخیره کردن» و «لغو تغییرات» ظاهر می‌شود.
3. برای ثبت، «ذخیره کردن» را بزنید و تا پایان درخواست صبر کنید. پیام موفقیت «همه ی تنظیمات با موفقیت ذخیره شد» است.
4. پس از ذخیره، مقدار را دوباره در تنظیمات بخوانید و نتیجهٔ مرتبط، مانند صفحهٔ مشتری، مبلغ سبد یا پیام رویداد جدید را جداگانه بررسی کنید.

ذخیره به تب باز محدود نیست. مقادیر فرم تنظیمات با هم ارسال می‌شوند؛ اگر در عمومی و فروش تغییر داده‌اید، ثبت از هرکدام هر دو را ذخیره می‌کند. «لغو تغییرات» نیز تغییرات ذخیره‌نشدهٔ همین فرم مشترک را به آخرین مقادیر بارگذاری‌شده یا ذخیره‌شده برمی‌گرداند. فرم مالکیت استثناست و دکمهٔ «ثبت» مستقل دارد.

بستن پنجره‌های داخلیِ متصل به فرم، مانند زبان، قیمت‌ها یا ویرایش متن اعلان، ثبت نهایی انجام نمی‌دهد و معمولاً مقدار تغییرکرده در فرم اصلی باقی می‌ماند. برای لغو واقعی از «لغو تغییرات» استفاده کنید. جابه‌جایی تب هم ذخیره نیست. هنگام بستن یا بارگذاری مجدد صفحه، تا وقتی فرم تغییرکرده فعال باشد، هشدار مرورگر برای خروج وجود دارد؛ برای بستن خود پنجرهٔ تنظیمات، تأیید جداگانهٔ تغییرات ذخیره‌نشده تعریف نشده است. قبل از خروج، تکلیف تغییرات را روشن کنید.

اگر ثبت با خطا روبه‌رو شود، پیام موفقیت نمایش داده نمی‌شود و فرم در مسیر خطای ثبت پاک نمی‌شود. خطا را برطرف و دوباره ثبت کنید. موفقیت درخواست به‌تنهایی به معنی اعمال‌شدن تک‌تک ورودی‌های نامعتبر نیست؛ تنظیمات عدد صحیح، مقدار خالی یا غیرقابل‌تبدیل را ممکن است بدون تغییر مقدار قبلی کنار بگذارند. دربارهٔ حداقل خرید و متن کارت‌به‌کارت، این موضوع اهمیت ویژه دارد.

تنظیمات عمومی: نام سایت، لوگو و تفاوت آن با سربرگ (هدر) صفحه‌ساز

برای تعیین هویت اصلی فروشگاه، وارد «تنظیمات ← عمومی» شوید. «نام سایت» با شناسهٔ ShopInfo_SiteName، شمارهٔ 301، نام کسب‌وکار است؛ آن را با «عنوان مرورگر» که برای عنوان صفحه و سئو استفاده می‌شود اشتباه نگیرید. برای نمونه، نام کوتاه فروشگاه را در «نام سایت» و عبارت توضیحی کامل‌تر دربارهٔ فعالیت را در عنوان مرورگر بنویسید.

«لوگو» با شناسهٔ ShopInfo_Logo، شمارهٔ 300، تصویر اصلی هویت فروشگاه است. «انتخاب تصویر» را بزنید و فایل تصویری را بارگذاری کنید. هنگام بارگذاری منتظر پایان آن بمانید؛ خطای بارگذاری با «خطا در آپلود تصاویر» مشخص می‌شود. برای جایگزینی تصویر موجود، آن را با دکمهٔ ضربدر از فیلد بردارید و تصویر جدید را انتخاب کنید؛ سپس «ذخیره کردن» را بزنید. ضربدر مقدار این فیلد را خالی می‌کند و جایگزینی تصویر، مقدار قبلی این تنظیم را عوض می‌کند.

لوگوی اصلی در بخش‌هایی که از اطلاعات فروشگاه استفاده می‌کنند و برخی خروجی‌های چاپی مصرف می‌شود؛ حضور و اندازهٔ آن در همهٔ بخش‌های سایت یکسان نیست. برخی قالب‌های سربرگ (هدر) فروشگاه، تصویر و نوشتهٔ اختصاصی خود را از صفحه‌ساز می‌گیرند. اگر لوگوی عمومی عوض شده ولی بالای سایت همان تصویر قبلی است، در صفحه‌ساز تنظیمات سربرگ (هدر)، تصویر لوگو و متن کنار آن را بررسی کنید. تغییر لوگوی عمومی جایگزینی تضمین‌شدهٔ تصویر اختصاصی سربرگ (هدر) نیست.

نام و لوگو را می‌توان در فرم خالی کرد و برای آن‌ها الزام غیرخالی در فرم عمومی تعریف نشده است؛ خالی‌کردن به معنی حفظ مقدار قبلی نیست و می‌تواند نام یا تصویر مصرف‌شده در بخش‌های مرتبط را حذف کند. برای بازگردانی پس از ثبت، مقدار یا تصویر قبلی را دوباره انتخاب و ذخیره کنید. دکمهٔ «لوگو بساز» در رابط فعال این بخش نمایش داده نمی‌شود؛ ساخت خودکار لوگو را به‌عنوان مرحلهٔ موجود راهنمایی نکنید.

تنظیمات عمومی: آیکون و عنوان اپلیکیشن فروشگاه

در «عمومی»، کارت «آیکون اپلیکیشن» پیش‌نمایش ظاهر آیکون را نشان می‌دهد. روی «ویرایش» بزنید تا «ویرایش اطلاعات اپلیکیشن» باز شود. «لوگو»ی این پنجره، همان آیکون اختصاصی اپلیکیشن با شناسهٔ PwaIcon، شمارهٔ 173 است؛ «عنوان اپلیکیشن» با شناسهٔ PwaTitle، شمارهٔ 171، نام مورد استفاده برای اپ قابل نصب فروشگاه است.

1. تصویر اختصاصی اپلیکیشن را انتخاب کنید؛ برای تغییر تصویر موجود، ابتدا آن را از فیلد بردارید.
2. «عنوان اپلیکیشن» را وارد کنید. برای این عنوان، ظرفیت ذخیره‌سازی 50 نویسه است؛ عنوان کوتاه انتخاب کنید.
3. پنجرهٔ داخلی را ببندید و در فرم اصلی «ذخیره کردن» را بزنید.
4. اطلاعات اپ قابل نصب و ظاهر آن را روی دستگاه مشتری بررسی کنید؛ دیدن تصویر جدید در پیش‌نمایش پنل به‌تنهایی نتیجهٔ دستگاه را تأیید نمی‌کند.

تفاوت پیش‌نمایش و خروجی اپ: پنل می‌گوید اگر آیکون اختصاصی یا عنوان خالی باشد، لوگو و نام سایت استفاده می‌شود و در پیش‌نمایش نیز چنین جایگزینی دیده می‌شود. اما خروجی فعلی اپ قابل نصب، عنوان و آیکون اختصاصی را مستقیم مصرف می‌کند و جایگزینی خودکار در آن مسیر تضمین نشده است. برای داشتن نام و تصویر قابل اتکا، این دو مقدار را صریحاً ثبت کنید.

این تنظیم، جایگزین ساخت فایل APK یا انتشار نسخهٔ جدید در فروشگاه‌های اپلیکیشن نیست. اطلاعات اپ و آیکون‌ها ممکن است در مرورگر یا دستگاه نگهداری شوند؛ بنابراین انتظار نداشته باشید آیکون نصب‌شدهٔ قبلی در همهٔ دستگاه‌ها بلافاصله عوض شود. پیش از پاک‌کردن مقدار قبلی، نسخهٔ موردنظر را در اختیار داشته باشید.

تنظیمات عمومی: فاوآیکون، عنوان مرورگر و توضیحات سئو

در «عمومی»، از کارت «فاوآیکون (Favicon)» روی «ویرایش» بزنید تا «ویرایش اطلاعات مرورگر و سئو» باز شود. فاوآیکون، عنوان مرورگر و توضیحات سئو (SEO) سه فیلد مستقل‌اند؛ عوض‌کردن یکی، دو مورد دیگر را خودکار بازنویسی نمی‌کند.

• فاوآیکون: FavoriteIcon، شمارهٔ 35، تصویر کوچک تب مرورگر و برخی آیکون‌های مرتبط با سایت است. راهنمای فیلد قالب‌های ICO و PNG و اندازهٔ پیشنهادی 32×32 پیکسل را ذکر می‌کند؛ اندازهٔ پیشنهادی الزام اجباری فرم نیست. انتخابگر فایل، تصویر می‌پذیرد و بررسی محدود به این دو پسوند در خود این فرم وجود ندارد.
• عنوان مرورگر (مهم برای سئو): ShopInfo_PageTitle، شمارهٔ 303، عنوان اصلی مرورگر و صفحهٔ اصلی است. برای عبارتی مانند «فروش پوشاک زنانه | نام فروشگاه» کاربرد دارد. صفحات محصول یا محتوای دیگر ممکن است عنوان اختصاصی خود را داشته باشند؛ این فیلد همهٔ عنوان‌های اختصاصی صفحات را جایگزین نمی‌کند.
• توضیحات سئو (Meta Description): ShopInfo_Description، شمارهٔ 302، معرفی کوتاه سایت برای اطلاعات صفحه و موتورهای جست‌وجو است. متن را با محتوای واقعی کسب‌وکار هماهنگ بنویسید. ذخیرهٔ این متن تضمین نمی‌کند موتور جست‌وجو فوراً یا عیناً همین عبارت را نمایش دهد.

پس از ویرایش، پنجرهٔ داخلی را ببندید و «ذخیره کردن» را بزنید. حذف تصویر از فیلد، فاوآیکون اختصاصی را خالی می‌کند. هرچند توضیح و پیش‌نمایش پنل در حالت خالی، لوگوی سایت را جایگزین نشان می‌دهند، خروجی فعلی اطلاعات مرورگر فقط در صورت وجود فاوآیکون اختصاصی آن را تنظیم می‌کند؛ جایگزینی خودکار لوگو را در سایت قطعی ندانید.

برای صفحهٔ اصلی، عنوان غیرخالی در اولویت است و در نبود آن، نام سایت و سپس نشانی فروشگاه می‌تواند عنوان جایگزین باشد. توضیحات خالی، متن معرفی اختصاصی ایجاد نمی‌کند. بعد از ثبت، صفحهٔ اصلی را دوباره باز کنید؛ آیکون قدیمی می‌تواند در حافظهٔ مرورگر باقی بماند. متن این قسمت را با نام یا لوگوی اختصاصی داخل سربرگ (هدر) صفحه‌ساز یکی ندانید.

ساخت عنوان و توضیحات سئوی صفحهٔ اصلی با هوش مصنوعی

در «عمومی ← فاوآیکون (Favicon) ← ویرایش»، برای گرفتن پیشنهاد از «یک عنوان مناسب برای سئو بساز» یا «توضیح مناسب سئو بساز» استفاده کنید. این ابزار، متن پیشنهادی را در فرم می‌گذارد؛ انتخاب یا تولید متن هنوز ذخیرهٔ تنظیمات سایت نیست.

1. به «1. مهم‌ترین محصول یا خدمتی که ارائه می‌کنید چیست؟» پاسخ دهید. این پاسخ اجباری است و مقدار فقط شامل فاصله پذیرفته نمی‌شود؛ پیام آن «مهم‌ترین محصول یا خدمت خود را وارد کنید.» است.
2. در «2. بیشتر به چه کسانی می‌فروشید؟» یکی از «مصرف‌کننده نهایی»، «همکاران و خریداران عمده» یا «هر دو» را انتخاب کنید. مقدار اولیه «مصرف‌کننده نهایی» است. این انتخاب فقط زمینهٔ پیشنهاد متن است و فروشگاه را به عمده‌فروشی تبدیل نمی‌کند.
3. در «3. مهم‌ترین دلیل خرید از شما چیست؟ (اختیاری)» مزیت واقعی فروشگاه را بنویسید یا خالی بگذارید.
4. در حالت ساخت عنوان، اگر متن معرفی هم لازم دارید، «می‌خواهید هم‌زمان توضیحات سئو (Meta Description) مناسب گوگل را هم بسازم؟» را انتخاب کنید. این انتخاب ابتدا خاموش است.
5. «عنوان بساز» یا «توضیح بساز» را بزنید. در زمان تولید، ورودی‌ها و شروع تولید دوباره غیرفعال می‌شوند. اولین عنوان پیشنهادی جای عنوان فعلی فرم می‌نشیند؛ اگر چند پیشنهاد برسد، می‌توانید روی عنوان دیگری بزنید یا متن را دستی ویرایش کنید.
6. نتیجه را بازبینی و سپس در تنظیمات اصلی «ذخیره کردن» را بزنید.

جایگزینی متن قبلی: تولید موفق، فیلد مربوط را بازنویسی می‌کند. پیش از تولید، متن قبلیِ لازم را نگه دارید. اگر عنوان یا توضیح را حین تولید تغییر دهید، نتیجهٔ تولید برای جلوگیری از بازنویسی ویرایش جدید کنار گذاشته می‌شود و پیام «عنوان یا توضیحات سئو در زمان تولید تغییر کرده است. دوباره تلاش کنید.» می‌آید.

اگر ساخت هم‌زمان عنوان و توضیح فقط در یکی موفق شود، همان نتیجه می‌تواند در فرم قرار بگیرد و پنجره با پاسخ‌های شما برای تلاش دوباره باز بماند؛ هر دو فیلد را بررسی کنید. پاسخ نامعتبر با «پاسخ هوش مصنوعی معتبر نیست. دوباره تلاش کنید.» مشخص می‌شود. «لغو» در پنجرهٔ پرسش‌ها تولید را آغاز نمی‌کند و ویرایش دستی عنوان یا توضیح همیشه راه جایگزین است. با هر بار بازکردن این پرسش‌نامه، پاسخ‌ها به مقدار اولیه برمی‌گردند.

تنظیمات عمومی: ثبت مالکیت سایت و اطلاعات مالی صاحب فروشگاه

کارت «مالکیت سایت» در «عمومی»، اطلاعات مالی صاحب فروشگاه را برای صدور فاکتور رسمی نشان می‌دهد. این اطلاعات با «اطلاعات مالیاتی» مشتری هنگام خرید و با آدرس عمومی تماس فروشگاه فرق دارد. ثبت نیازمند دسترسی مدیریتی مربوط و تأیید مالک‌بودن حساب جاری است.

پیش از ثبت، اطلاعات را دقیق بازبینی کنید. وقتی اطلاعات مالکیت موجود باشد، کارت با عبارت «قابل تغییر نیست» قفل است و از این مسیر امکان ویرایش ندارد. فقط وقتی اطلاعات ثبت نشده و دریافت داده بدون خطا تمام شده باشد، می‌توان «ویرایش اطلاعات مالکیت» را باز کرد. خطای دریافت اطلاعات را به معنی ثبت‌نشدن یا مجازبودن ثبت دوباره تلقی نکنید.

• نوع شخصیت: «حقیقی (شخصی)» مقدار اولیه و «حقوقی (شرکت)» گزینهٔ دیگر است. انتخاب نوع، فیلدهای اختصاصی هویتی را تغییر می‌دهد.
• حقیقی: «نام»، «نام خانوادگی»، «کد ملی» و «شماره موبایل» را تکمیل کنید. کد ملی باید 10 رقم و از نظر اعتبار کد ملی معتبر باشد؛ صرفاً داشتن 10 رقم کافی نیست. شماره موبایل باید 11 رقم باشد.
• حقوقی: «نام شرکت»، «شناسه ملی»، «شماره ثبت» و «کد اقتصادی» را تکمیل کنید. شناسه ملی باید 11 رقم باشد. «شماره تلفن ثابت» هرچند در ظاهر ستاره ندارد، برای شخصیت حقوقی در اعتبارسنجی نهایی 11 رقم لازم است؛ خالی‌گذاشتن آن می‌تواند ثبت را رد کند.
• اطلاعات آدرس: «استان» را انتخاب و سپس «شهر» همان استان را تعیین کنید. تغییر استان، انتخاب شهر را پاک می‌کند و باید دوباره شهر را انتخاب کنید. «کد پستی» 10 رقمی و «آدرس» لازم‌اند. تلفن ثابت شخص حقیقی در فرم اختیاری است و در صورت ورود باید عددی باشد.

با «ثبت» در خود فرم مالکیت، اطلاعات مالی ارسال می‌شود؛ منتظر ذخیرهٔ سه تب نباشید. پیام موفقیت این فرم «اطلاعات مالی با موفقیت ویرایش شد» است و بعد از ثبت، نمایش اطلاعات و قفل‌شدن کارت را بررسی کنید. «لغو تغییرات» فرم اصلی، ثبت موفق مالکیت را برنمی‌گرداند. برای اصلاح اطلاعات قفل‌شده، این پنجره راه ویرایش ارائه نمی‌کند.

برای نمونه، اگر فاکتور باید به نام شرکت صادر شود، از ابتدا «حقوقی (شرکت)» را انتخاب کنید؛ ثبت شخص حقیقی و امید به تغییر نوع از همین کارت در مرحلهٔ بعد، با رفتار فعلی پنل سازگار نیست.

تنظیمات عمومی: زبان سایت و زبان پنل ادمین

در «عمومی ← زبان و واحد پول»، روی کارت زبان بزنید تا «ویرایش زبان و واحد پول» باز شود. «تغییر زبان سایت» با شناسهٔ ShopInfo_Language، شمارهٔ 304، و «تغییر زبان پنل ادمین» با شناسهٔ ShopAdmin_Language، شمارهٔ 305، مستقل هستند. برای مثال می‌توان فروشگاه را انگلیسی و پنل مدیریت را فارسی نگه داشت.

انتخاب‌های هر دو فهرست «فارسی»، «انگلیسی»، «عربی» و «آلمانی» است؛ شناسهٔ آن‌ها به‌ترتیب 0، 2، 1 و 3 است. در نبود مقدار اختصاصی، پیش‌فرض تعریف‌شده فارسی است. بعد از انتخاب، پنجره را ببندید و «ذخیره کردن» را بزنید؛ زبان پنل پس از بازخوانی تنظیم مربوط به‌روز می‌شود.

• زبان سایت: روی متن‌های عمومی رابط فروشگاه، جهت نوشتار و قالب نمایش محلی اثر دارد؛ محتوایی مانند نام کالا و مقاله را خودکار ترجمه نمی‌کند. فارسی و عربی راست‌به‌چپ و انگلیسی چپ‌به‌راست‌اند.
• زبان پنل ادمین: زبان متن‌های ترجمه‌پذیر پنل و جهت نمایش را تغییر می‌دهد و تنظیم شخصی هر عضو تیم نیست؛ برای فروشگاه ذخیره می‌شود.
• زبان پیام‌ها: برخی پیام‌های سیستمی و قالب‌های پیش‌فرض بر مبنای زبان سایت ساخته می‌شوند. متن سفارشی که قبلاً نوشته‌اید با تغییر زبان ترجمه نمی‌شود و متغیرهای پیام سفارش نیز باید با زبان مصرف‌کنندهٔ قالب سازگار باشند.

محدودیت فعلی زبان‌ها: بسته‌های ترجمهٔ پنل برای فارسی و انگلیسی موجودند؛ انتخاب عربی یا آلمانی در پنل، ترجمهٔ کامل متن‌ها را فراهم نمی‌کند و ممکن است متن فارسی جایگزین شود. در فروشگاه نیز انتخاب «آلمانی» در مسیر نگاشت فعلی زبان به فارسی برمی‌گردد. برای بعضی پیام‌های بک‌اند، عربی و آلمانی نیز به متن فارسی برمی‌گردند. بنابراین وجود نام زبان در فهرست را تضمین پشتیبانی کامل آن زبان ندانید.

تنظیمات عمومی: واحد پول و اثر آن بر مبلغ‌ها و پرداخت

برای تعیین واحد مبلغ‌های فروشگاه، «عمومی ← زبان و واحد پول ← واحد پول» را باز کنید. تنظیم Currency، شمارهٔ 45، کد واحد پول را ذخیره می‌کند و پیش‌فرض تعریف‌شده IRT، یعنی تومان ایران است. «ریال ایران» با کد IRR و «تومان ایران» با کد IRT دو انتخاب متفاوت‌اند.

فهرست پنل علاوه بر ریال و تومان، لیر ترکیه، دلار آمریکا، دلار کانادا، فرانک سوئیس، کرون دانمارک، یورو، دلار هنگ‌کنگ، ین ژاپن، روبل روسیه، دلار استرالیا، «فرانک آندورا (ADF?)»، درهم امارات، افغانی افغانستان، درام ارمنستان، دینار بحرین، روپیه هند، دینار عراق، رینگیت مالزی، ریال عمان و ریال سعودی را نمایش می‌دهد. عنوان نامطمئن ADF همان برچسب موجود در فهرست است و وجود گزینه به معنی پشتیبانی همهٔ درگاه‌ها از آن ارز نیست.

واحد پول روی برچسب و قالب نمایش مبلغ در فروشگاه، اجزای مبلغ پنل و تفسیر برخی مبالغ هنگام ارسال به درگاه اثر دارد. حداقل مبلغ خرید، قیمت کالا و سایر عددهای مالی باید با واحد انتخاب‌شده سازگار باشند. برای ثبت، واحد را انتخاب، پنجره را ببندید و «ذخیره کردن» را بزنید؛ سپس مبلغ یک کالا، سبد و واحد نمایش را بررسی کنید.

تغییر واحد پول، تبدیل خودکار قیمت‌ها نیست. این عملیات نرخ تبدیل نمی‌گیرد و قیمت همهٔ کالاها را ضرب یا تقسیم نمی‌کند. برای نمونه تغییر IRT به IRR، عدد قیمت 100٬000 را خودکار به 1٬000٬000 تبدیل نمی‌کند. در مسیر پرداخت نیز تشخیص تومان بر تبدیل مبلغ به ریال اثر دارد؛ بنابراین تغییر ناهماهنگ واحد می‌تواند مبلغ پرداختی نامطلوب ایجاد کند. پیش از استفاده از واحد جدید، سازگاری قیمت‌ها و روش پرداخت را تأیید کنید. نرخ ارزِ قیمت‌گذاری پویا، تنظیم جداگانه‌ای است.

تنظیمات عمومی: عمومی، خصوصی یا غیرفعال‌کردن نمایش سایت

«وضعیت نمایش سایت» در «عمومی» با شناسهٔ WebsiteDisplayType، شمارهٔ 227، تعیین می‌کند مشتری با چه مسیر ورودی سایت روبه‌رو شود. سمت «عمومی» کلید، مقدار «همه میتوانند ببینند» را قرار می‌دهد. رفتن به سمت «غیرفعال» ابتدا مقدار غیرفعال را انتخاب و پنجرهٔ «ویرایش وضعیت نمایش سایت» را باز می‌کند؛ صرف بازکردن و بستن پنجره، انتخاب قبلی را خودکار برنمی‌گرداند.

• همه میتوانند ببینند، مقدار 1: نمایش عمومی است. برای فروشگاهی که آمادهٔ بازدید است استفاده کنید. این حالت به‌تنهایی فروش یا نمایش قیمت را فعال نمی‌کند؛ آن دو تنظیم مستقل دارند.
• فقط با رمزعبور، مقدار 2: بازدیدکننده ابتدا صفحهٔ ورود با رمز را می‌بیند. برای پیش‌نمایش محدود سایت کاربرد دارد. رمز مشترک سایت با رمز حساب مشتری فرق دارد و داشتن آن عضویت یا مجوز خرید مشتری ایجاد نمی‌کند.
• فقط اعضا، مقدار 3: مهمان به ورود هدایت می‌شود و مسیر ورود و ثبت‌نام برای او قابل استفاده می‌ماند. ملاک این حالت ورود به حساب است؛ فهرست گروه‌های خاص در این گزینه انتخاب نمی‌شود.
• غیر فعال، مقدار 4: به‌جای محتوای معمول، صفحهٔ غیرفعال نمایش داده می‌شود. کنار کلید، هشدار «در حال حاضر سایت غیرفعال است.» دیده می‌شود. برای توقف نمایش عمومی استفاده کنید.
• حالت به‌زودی یا در حال بروزرسانی، مقدار 5: بازدیدکننده تصویر به‌زودی و گزینهٔ «ورود با رمز» را می‌بیند؛ با رمز صحیح می‌تواند وارد شود. برای آماده‌سازی یا بازطراحی موقت مناسب است.

پیش از ثبت حالت محدود، مسیر بازگشت را بدانید. انتخاب غیرفعال یا فقط اعضا می‌تواند دسترسی مشتریان به محتوای فروشگاه را قطع کند. پنجره را ببندید، «ذخیره کردن» را بزنید و نتیجه را با یک بازدید تازه و متناسب با وضعیت ورود مشتری بررسی کنید. برای بازگشت به حالت عمومی، کلید را به «عمومی» ببرید و ذخیره کنید. مقدار پیش‌فرض تعریف‌شده برای نمایش سایت، عمومی است.

«وضعیت نمایش سایت» با «وضعیت فروش» فرق دارد: اگر فقط می‌خواهید خرید متوقف شود و محصولات همچنان دیده شوند، وضعیت فروش را تغییر دهید. غیرفعال‌کردن نمایش سایت، جایگزین تنظیم قیمت یا حذف کالاها نیست.

رمز عبور، پیام کاربران و تصویر حالت به‌زودی سایت

در «عمومی ← وضعیت نمایش سایت ← ویرایش وضعیت نمایش سایت»، فیلدهای تکمیلی بر اساس حالت انتخاب‌شده ظاهر می‌شوند. نمایش‌ندادن یک فیلد در حالت جدید، مقدار ذخیره‌شدهٔ قبلی آن را پاک نمی‌کند؛ برای حذف مقدار باید خود فیلد را خالی و ذخیره کنید.

• رمز عبور: WebsiteDisplayPassword، شمارهٔ 277، در حالت «فقط با رمزعبور» و «حالت به‌زودی یا در حال بروزرسانی» دیده می‌شود. رمز را صریحاً تعیین کنید. فرم تنظیمات الزام غیرخالی یا حداقل طول اختصاصی برای آن ندارد، اما فرم ورود مشتری رمز غیرخالی می‌خواهد؛ خالی‌گذاشتن می‌تواند مسیر ورود مورد انتظار را مختل کند. در این سند نمونهٔ رمز واقعی ثبت نکنید.
• پیام برای کاربران: WebsiteDisplayMessage، شمارهٔ 228، برای حالت‌های محدود غیر از به‌زودی نمایش داده می‌شود. در حالت رمزدار، متن بالای فرم ورود است؛ اگر خالی باشد، متن «برای مشاهده سایت رمزعبور را وارد کنید.» نمایش داده می‌شود. در حالت غیرفعال، پیام صفحهٔ غیرفعال است. در حالت فقط اعضا، مسیر فعلی مشتری را به ورود هدایت می‌کند؛ نمایش این پیام در همان مسیر تضمین نشده است.
• تصویر حالت به‌زودی: WebsiteComingSoonImage، شمارهٔ 569، فقط در حالت به‌زودی دیده می‌شود. با انتخابگر فایل، یک تصویر انتخاب کنید؛ ضربدر «حذف تصویر حالت به‌زودی» مقدار را خالی می‌کند. اگر خالی باشد، صفحهٔ به‌زودی تصویر اختصاصی ندارد، اما «ورود با رمز» باقی می‌ماند.

برای نمونه، برای آماده‌سازی فروشگاه می‌توانید حالت به‌زودی، تصویر معرفی و رمز ورود را تعیین کنید، پنجره را ببندید و «ذخیره کردن» را بزنید. بازدیدکننده تصویر را می‌بیند و از «ورود با رمز» به فرم رمز می‌رود. پیام سفارشیِ حالت‌های دیگر، متن مستقلِ زیر تصویر به‌زودی نیست؛ در صفحهٔ اولیهٔ به‌زودی نمایش داده نمی‌شود.

رمز نامطابق در فرم مشتری با «رمز اشتباه است.» مشخص می‌شود. تغییر رمز یا حالت را با بازدید تازه بررسی کنید؛ تجربهٔ بازدیدکننده‌ای که قبلاً مجاز به مشاهده شده با مهمان تازه لزوماً یکسان نیست. بازگردانی پس از ذخیره با ثبت دوبارهٔ حالت و مقادیر دلخواه انجام می‌شود.

تنظیمات عمومی: فعال یا غیرفعال‌کردن فروش

«وضعیت فروش» در «عمومی»، تنظیم CheckoutStatus، شمارهٔ 229، خرید در فروشگاه را کنترل می‌کند. برای تعطیلی موقت سفارش‌گیری، بدون تغییر فهرست کالاها یا بستن نمایش عمومی سایت، کلید را روی «غیرفعال» بگذارید و «ذخیره کردن» را بزنید. برای شروع دوبارهٔ سفارش‌گیری، «فعال» را انتخاب و ذخیره کنید. پیش‌فرض تعریف‌شدهٔ این تنظیم فعال است.

در حالت غیرفعال، پنل هشدار «سبد خرید و فرآیند سفارش‌گیری غیرفعال است.» نشان می‌دهد. در صفحهٔ محصول فروشگاه، کنترل اصلی افزودن به سبد پنهان می‌شود و مسیر اطلاعات و پرداخت سفارش با پیام توقف فروش پوشانده می‌شود. متن پیش‌فرض مشتری «فروش توسط فروشگاه غیر فعال شده است.» است. کالاها همچنان می‌توانند دیده شوند، اگر وضعیت نمایش سایت اجازه دهد.

تنظیم CheckoutDisableMessage، شمارهٔ 230، اگر از قبل پیام غیرخالی داشته باشد، به‌جای متن پیش‌فرض در مسیر خرید مصرف می‌شود؛ ولی در رابط فعلی «وضعیت فروش» فیلدی برای ویرایش این پیام وجود ندارد. کاربر را به فیلدی که در این تب نمایش داده نمی‌شود هدایت نکنید.

این کلید قیمت کالاها، موجودی عددی یا سفارش‌های قبلی را حذف نمی‌کند. رفتار تأییدشدهٔ آن، محدودسازی جریان خرید در فروشگاه است؛ آن را تضمین مسدودشدن همهٔ مسیرهای دیگر، مانند ثبت سفارش دستی مدیر، معرفی نکنید. پس از ذخیره، صفحهٔ محصول و مراحل خرید را دوباره باز کنید. تغییرات این کلید مرحلهٔ انتشار در صفحه‌ساز ندارند.

تنظیمات عمومی: چه کسانی قیمت‌ها را ببینند

«وضعیت قیمت‌ها» در «عمومی»، تنظیم ShouldShowPrice، شمارهٔ 195، دامنهٔ دسترسی به قیمت محصولات را تعیین می‌کند. حالت «عمومی» برای همهٔ بازدیدکنندگان است و پیش‌فرض تعریف‌شده نیز عمومی است. برای تنظیم حالت محدود، روی سمت «محدود» یا کلید بزنید تا «ویرایش وضعیت قیمت‌ها» باز شود.

انتخاب حالت‌های محدود در پنل به افزونهٔ مخفی‌کردن قیمت یا محصول با شناسهٔ 2752605 وابسته است. اگر افزونه موجود نباشد، گزینه‌ها قابل انتخاب نیستند و مسیر «خرید افزونه» نمایش داده می‌شود. پس از بارگذاری وضعیت افزونه، انتخاب را انجام دهید، پنجره را ببندید و «ذخیره کردن» را بزنید.

• همه بتوانند ببینند، مقدار 1: محدودیت سراسریِ عضویت برای دیدن قیمت وجود ندارد؛ قواعد وضعیت کالا و تنظیم نمایش قیمت ناموجود یا به‌زودی همچنان اثر دارند.
• فقط اعضا قیمت ها را ببینند، مقدار 2: مهمان می‌تواند کالا را ببیند، اما قیمت به او برگردانده نمی‌شود. در تعامل خرید صفحهٔ محصول، پیام ورود برای دیدن قیمت و مسیر ورود ظاهر می‌شود. مشتری واردشده قیمت را طبق قواعد دیگر دریافت می‌کند.
• فقط گروه های خاص اعضا بتوانند قیمت ها را ببینند، مقدار 3: این همان عنوان پنل است، اما این انتخاب در مسیر فعلی بررسی قیمت، ابتدا ورود مشتری را شرط می‌کند و برای مهمان می‌تواند دسترسی فهرست یا جزئیات کالا را با «عدم دسترسی ورود» رد کند. این پنجره گروهی انتخاب نمی‌کند و این کلید به‌تنهایی کنترل عضویت در گروه مشخصی ندارد؛ ادعای محدودشدن قیمت به گروه دلخواه صرفاً با این انتخاب درست نیست.

پیش از محدودکردن، نتیجه را با حساب مناسب بررسی کنید. برای حالت 2 یک‌بار مهمان و یک‌بار عضو را بررسی کنید؛ برای حالت 3 علاوه بر عضو، نتیجهٔ فهرست و صفحهٔ محصول برای مهمان را نیز ببینید. اگر قیمت پس از عمومی‌کردن هنوز پنهان است، وضعیت ناموجود یا به‌زودی کالا و کلیدهای نمایش قیمت در تب فروش را بررسی کنید. قیمت پنهان، با «تماس بگیرید» و با قیمت صفر یکسان نیست.

تنظیمات فروش: سفارش کالای بدون موجودی و وضعیت پس از اتمام انبار

در «تنظیمات فروش ← کالاهای ناموجود»، گزینهٔ «کاربر بتواند کالاهایی که موجودی آن در انبار صفر شده است را سفارش دهد.» با شناسهٔ OrderNotAvalaible، شمارهٔ 44، محدودیت سراسری موجودی برای سفارش را تغییر می‌دهد. وقتی قصد تأمین کالا پس از دریافت سفارش را دارید از آن استفاده کنید؛ برای فروش صرفاً از موجودی واقعی، خاموش نگه دارید.

اثر این انتخاب فراتر از تغییر نوشتهٔ دکمه است. روشن‌کردن آن کنترل سراسریِ کافی‌بودن موجودی را کنار می‌گذارد و می‌تواند سفارش بیش از موجودی را ممکن کند؛ موجودی عددی را افزایش نمی‌دهد. محدودیت‌هایی مثل حداکثر سفارش، فعال‌بودن کالا، قابل سفارش‌بودن مدل و اعتبار قیمت همچنان مستقل‌اند. پس از تغییر، «ذخیره کردن» را بزنید و یک کالای نمونه را تا بررسی سبد و ثبت سفارش کنترل کنید.

وقتی سفارش بدون موجودی روشن نباشد، فیلد «وقتی موجودی یک کالا صفر می‌شود، وضعیت کالا چه وضعیتی بشود؟» ظاهر می‌شود. تنظیم NotifyMeForOutOfStockProducts، شمارهٔ 660، دو حالت دارد:

• ناموجود، مقدار 0: هنگام اجرای مسیرهای وابستهٔ بررسی یا همگام‌سازی موجودی، کالای بدون موجودی در وضعیت ناموجود قرار می‌گیرد.
• موجود شد اطلاع بده، مقدار 1: همان مسیرها می‌توانند وضعیت را به «موجود شد اطلاع بده» تغییر دهند. در صفحهٔ محصول، مشتری واردشده می‌تواند درخواست اطلاع از موجودشدن را ثبت کند؛ مهمان ابتدا به ورود هدایت می‌شود. ثبت درخواست، ثبت سفارش خرید نیست و درخواست تکراری همان مشتری برای همان کالا می‌تواند رد شود.

تغییر این کلید به‌تنهایی عملیات گروهیِ تبدیل فوری وضعیت همهٔ محصولات نیست. اثر آن در مسیرهای مصرف‌کنندهٔ تنظیم، مانند بررسی و همگام‌سازی موجودی، ظاهر می‌شود؛ وضعیت فعلی کالا را نیز بررسی کنید. برای کالای عادی وجود موجودی در حداقل یکی از مدل‌ها، برای کالای عمده موجودی مرکزی و برای پک گروهی موجودبودن اجزای لازم اهمیت دارد. کالایی که کنترل موجودی خودش خاموش است، الزاماً مانند بقیه تغییر وضعیت نمی‌دهد.

با روشن‌شدن سفارش بدون موجودی، فیلد انتخاب وضعیت صفرشدن پنهان می‌شود و مقدار قبلی‌اش خودکار حذف نمی‌شود. ثبت درخواست «موجود شد اطلاع بده» را تضمین ارسال خودکار پیام در هر مسیر افزایش موجودی معرفی نکنید؛ رسیدن اعلان نیازمند مسیر ارسال مربوط است.

تنظیمات فروش: نمایش قیمت ناموجود و به‌زودی و لینک «تماس بگیرید»

در «تنظیمات فروش ← کالاهای ناموجود»، دو کلید مستقل برای نگه‌داشتن یا پنهان‌کردن قیمت وجود دارد. این کلیدها قیمت را پاک نمی‌کنند و امکان خرید ایجاد نمی‌کنند؛ فقط نمایش آن در وضعیت مربوط را کنترل می‌کنند.

• نمایش قیمت در وضعیت «ناموجود»: ShowPriceForUnavailableProducts، شمارهٔ 663؛ «نمایش قیمت» برابر 1 و «عدم نمایش» برابر 0 است. برای اطلاع مشتری از آخرین قیمت کالای ناموجود می‌توانید روشن کنید؛ برای پرهیز از نمایش قیمت قدیمی خاموش بگذارید.
• نمایش قیمت در وضعیت «به‌زودی»: ShowPriceForComingSoonProducts، شمارهٔ 664؛ برای کالایی است که وضعیت خود آن «به‌زودی» است. این گزینه با حالت به‌زودیِ کل سایت فرق دارد.

در نبود تنظیم اختصاصی، پیش‌فرض نهایی هر دو کلید عدم نمایش است. اگر پنل در بارگذاری اولیه مقدار دیگری نشان داد، منتظر تکمیل دریافت تنظیمات بمانید و مقدار نهایی را مبنا بگیرید. نمایش قیمت هنوز به موجودبودن دادهٔ قیمت و مجوز دیدن قیمت وابسته است؛ روشن‌کردن این کلیدها قیمتِ پنهان از مهمان را آشکار نمی‌کند. وضعیت «موجود شد اطلاع بده» نیز با «ناموجود» یا «به‌زودی» یکی نیست و این دو کلید مجوز نمایش قیمت برای همهٔ وضعیت‌ها نیستند.

این قواعد در اجزای مصرف‌کنندهٔ قیمت، از جمله صفحهٔ محصول و کارت‌های کالا، استفاده می‌شوند؛ چیدمان و حضور خود آن اجزا می‌تواند تابع صفحه‌ساز باشد. پس از ذخیره، هم صفحهٔ محصول و هم یک فهرست دارای همان کالا را بررسی کنید.

لینک تماس بگیرید: CallForPriceLink، شمارهٔ 52، مقصد کلیک برای کالایی است که قیمتش در وضعیت «تماس بگیرید» تعریف شده است. در فیلد آدرس را بنویسید یا از «انتخاب لینک تماس» مقصد موجود سایت را انتخاب کنید؛ سپس «ذخیره کردن» را بزنید. برای نمونه، انتخاب صفحهٔ تماس، مشتری صفحهٔ محصول را پس از کلیک به همان صفحه می‌برد.

ثبت این لینک هیچ کالایی را خودکار به «تماس بگیرید» تبدیل نمی‌کند و شمارهٔ تماس عمومی فروشگاه را عوض نمی‌کند. اگر لینک خالی یا بسیار کوتاه باشد، در تعامل تأییدشدهٔ صفحهٔ محصول هدایت انجام نمی‌شود. فرم این بخش اعتبارسنجی محتوایی اختصاصی برای مقصد ندارد؛ لینک را پس از ثبت با یک کالای دارای همین وضعیت امتحان کنید. حذف لینک، مقدار قبلی را جایگزین می‌کند و راه حفظ آن خالی‌کردن نیست.

تنظیمات فروش: حداقل مبلغ سبد خرید

«حداقل مبلغ سبد خرید» در «تنظیمات فروش»، تنظیم MinOrderPrice، شمارهٔ 123، حدی است که جمع سبد در صفحهٔ سبد خرید باید به آن برسد تا ادامهٔ معمول خرید فعال شود. وقتی سفارش‌های خیلی کوچک برای فروشگاه مناسب نیست، این مقدار را تعیین کنید. واحد آن همان واحد پول فروشگاه است.

1. مبلغ را در «حداقل مبلغ سبد خرید» وارد کنید؛ برای این تنظیم عدد صحیحِ نامنفی انتخاب کنید.
2. «ذخیره کردن» را بزنید و پس از بازخوانی، از ثبت همان مقدار مطمئن شوید.
3. در فروشگاه، سبدی کمتر از حد و سپس سبدی برابر حد را امتحان کنید. زیر حد، راه ادامهٔ مربوط غیرفعال و راهنمای رسیدن به مبلغ لازم نمایش داده می‌شود؛ برابر حد، این محدودیت برداشته می‌شود.

ملاک تأییدشده در صفحهٔ سبد، جمع قیمت اقلام و افزودنی‌های آن‌ها در سبد است؛ حداقل مبلغ را با مبلغ نهاییِ شامل ارسال و مالیات یکی ندانید. برای نمونه اگر حد 500٬000 تومان باشد، صرف اضافه‌شدن هزینهٔ ارسال به سبد کالای 450٬000 تومانی، ملاک این کنترل را به حد لازم نمی‌رساند.

برای حذف حد، صفر ثبت کنید. مقدار صفر یا مقدار دریافت‌شدهٔ غیرمثبت در صفحهٔ سبد، حد مثبت ایجاد نمی‌کند. بااین‌حال خالی‌کردن فیلد عددی، حذف قطعی تنظیم نیست و می‌تواند مقدار قبلی را حفظ کند. ورودی قیمت اعشار را می‌پذیرد، اما ذخیرهٔ این تنظیم عدد صحیح است؛ مقدار اعشاری یا خارج از محدودهٔ عدد صحیح 32 بیتی ممکن است بدون تغییر مقدار قبلی کنار گذاشته شود، حتی اگر پیام کلی ذخیره موفق باشد.

این کنترل در صفحهٔ سبد فروشگاه تأیید شده است؛ آن را قانون تضمین‌شدهٔ تمام روش‌های ثبت سفارش، از جمله ثبت دستی مدیر، معرفی نکنید. تغییر حد، قیمت کالاها یا سفارش‌های ثبت‌شده را خودکار بازنویسی نمی‌کند.

تنظیمات فروش: مالیات ارزش افزوده و مبنای محاسبهٔ آن

«مالیات ارزش افزوده (%)» در «تنظیمات فروش»، تنظیم GlobalTax، شمارهٔ 170، درصد مالیات عمومی فروشگاه است. مقدار درصد را وارد و «ذخیره کردن» را بزنید؛ برای مثال عدد 10 یعنی ده درصد، نه ضریب 0٫10. مقدار پیش‌فرض تعریف‌شده صفر است. برای استفاده‌نکردن از مالیات عمومی، صفر ثبت کنید.

در محاسبهٔ سفارش، مالیات عمومی بر «جمع قیمت کالاها + هزینهٔ بسته‌بندی + هزینهٔ ارسال − مجموع تخفیف‌های خود سفارش» محاسبه می‌شود و سپس به مبلغ نهایی افزوده می‌شود. مالیات اختصاصی کالاها جداگانه محاسبه می‌شود و می‌تواند علاوه بر مالیات عمومی وجود داشته باشد. تخفیف کد که جداگانه در مرحلهٔ پرداخت اعمال می‌شود را نباید خودکار هم‌معنای تمام تخفیف‌های کسرشده در این پایه دانست.

برای نمونه، اگر جمع کالاها پس از تخفیف‌های خود سفارش 1٬000٬000 و ارسال و بسته‌بندی جمعاً 100٬000 واحد پول باشند، پایهٔ مالیات عمومی 1٬100٬000 است؛ درصد 10، مالیات عمومی 110٬000 ایجاد می‌کند. اگر خود کالا مالیات جداگانه داشته باشد، آن مبلغ نیز در نتیجهٔ نهایی مستقل است.

فیلد برای درصد، حداقل و حداکثر اختصاصی تعیین نکرده است. امکان تایپ عدد، تضمین مناسب‌بودن آن نیست. مقدار منفی یا درصد ناخواسته می‌تواند محاسبه را نامطلوب کند؛ نرخ موردنظر کسب‌وکار را دقیق ثبت کنید و عدد، واحد پول و ردیف مالیات را در خلاصهٔ سبد و سفارش کنترل کنید. این گزینه نرخ قانونی را تشخیص نمی‌دهد و متن مثالِ فیلد مرجع تعیین نرخ نیست.

خالی‌کردن رشتهٔ مالیات، جایگزین روشن و قابل اتکای ثبت صفر نیست؛ برای خاموش‌کردن صریحاً 0 بگذارید. تغییر این تنظیم، عملیات اصلاح گروهی سفارش‌های گذشته ندارد و اثر تأییدشدهٔ آن در محاسبهٔ سبد و سفارشِ مصرف‌کنندهٔ مقدار است.

تنظیمات فروش: فعال‌سازی مشتری پس از ثبت‌نام

در «تنظیمات فروش ← ثبت نام کاربر»، دو گزینهٔ رادیویی، تنظیم CustomerIsActiveCreationDefault، شمارهٔ 207، را تعیین می‌کنند. این تنظیم وضعیت اولیهٔ حساب‌های مشتری جدید را کنترل می‌کند و فهرست مشتریان قبلی را خودکار فعال یا غیرفعال نمی‌کند.

• کاربران پس از ثبت نام فعال و آماده خرید باشند.، مقدار 1: برای فروش عمومی که نیاز به بررسی دستی مشتری ندارد مناسب است. پیش‌فرض تعریف‌شده همین حالت است.
• کاربران پس از ثبت نام، نیاز به تایید مدیر داشته باشند.، مقدار 0: برای بررسی مشتری پیش از دسترسی فعال، مانند فرایند پذیرش مشتری عمده، استفاده می‌شود. حساب جدید در انتظار تأیید می‌ماند و مدیر باید از مدیریت مشتریان وضعیت آن را تغییر دهد.

گزینه را انتخاب و «ذخیره کردن» را بزنید. برای بررسی نتیجه، حساب مشتری جدید بسازید؛ تست با حساب قدیمی نتیجهٔ این تنظیم اولیه را نشان نمی‌دهد. در مسیر ثبت‌نام فروشگاه، حالت انتظار تأیید با پیام «اکانت شما با موفقیت ساخته شد و در انتظار تایید مدیر است» نشان داده می‌شود و ورود آمادهٔ خرید به‌صورت معمول انجام نمی‌شود.

تأیید خود حساب با پذیرفتن عضویت در یک گروه کاربری فرق دارد. همچنین این گزینه به‌تنهایی پیامک تأیید یا رد نمی‌فرستد؛ اعلان‌های «پس از تایید عضویت» و گروه کاربری در تب اعلان‌ها، تنظیم جداگانه دارند. برای مثال برای فروش با پذیرش دستی، هم حالت نیاز به تأیید را تعیین کنید و هم در صورت نیاز، متن و کلید پیامک نتیجهٔ تأیید را جداگانه ذخیره کنید.

تنظیمات فروش: فیلدهای ایمیل و رمز عبور ثبت‌نام

در «تنظیمات فروش ← در هنگام ثبت نام و خرید چه مواردی الزامی باشد؟»، گزینه‌های «ایمیل» و «رمز عبور» با بخش ثبت‌نام مشتری ارتباط دارند. روشن و خاموش‌کردن این گزینه‌ها اطلاعات حساب‌های موجود را پاک نمی‌کند.

• ایمیل: تنظیم IsEmailVisibleOnCostomerRegister، شمارهٔ 656. نام داخل فرم مدیریتی RequireEmailForRegistration است، اما اثر واقعی آن نمایش یا پنهان‌کردن فیلد ایمیل در ثبت‌نام فروشگاه است. در رابط فعلی مشتری، فیلد ایمیل با روشن‌بودن این گزینه هم اجباری نشده و می‌تواند خالی بماند. از این گزینه به‌عنوان تضمین دریافت ایمیل معتبر از همهٔ ثبت‌نام‌ها یاد نکنید.
• رمز عبور: تنظیم IsPasswordVisibleOnCostomerRegister، شمارهٔ 655. با روشن‌بودن، فیلد رمز در ثبت‌نام نمایش داده می‌شود، ورود آن لازم است و اعتبار رمز پیش از ثبت بررسی می‌شود. کنترل مشتری حداقل چهار نویسه را بررسی می‌کند و قواعد نهایی حساب نیز می‌توانند رمز را رد کنند. با خاموش‌بودن، فیلد نمایش داده نمی‌شود و مسیر ثبت‌نام می‌تواند بدون تعیین رمز انجام شود؛ فرایند احراز هویت موبایل همچنان مستقل است.

پیش‌فرض تعریف‌شدهٔ هر دو تنظیم نمایش فیلد است، هرچند فرم پیش از دریافت داده مقادیر محلی اولیه دارد. تا پایان بارگذاری تنظیمات صبر کنید. گزینهٔ دلخواه را تغییر دهید، «ذخیره کردن» را بزنید و صفحهٔ ثبت‌نام مشتری تازه را باز کنید.

برای نمونه، اگر می‌خواهید ثبت‌نام مبتنی بر شماره موبایل کوتاه‌تر شود، می‌توانید نمایش ایمیل و رمز را خاموش کنید. این کار شمارهٔ موبایل یا نام لازم ثبت‌نام را حذف نمی‌کند. روشن‌کردن دوبارهٔ رمز، برای حساب‌های قدیمی رمز جدید نمی‌سازد؛ این تنظیم در زمان ایجاد حساب و نمایش فرم اثر دارد.

تنظیمات فروش: نام گیرنده، کد پستی و اطلاعات مالیاتی مشتری

سه گزینهٔ «نام گیرنده»، «کد پستی» و «اطلاعات مالیاتی نظیر کد ملی یا شناسه شرکت» در بخش «در هنگام ثبت نام و خرید چه مواردی الزامی باشد؟» روی مراحل خرید اثر دارند؛ لازم نیست همه را برای یک هدف مشترک روشن کنید.

• نام گیرنده: IsOrderReceiverVisible، شمارهٔ 668. با روشن‌بودن، فیلد نام گیرنده در مرحلهٔ اطلاعات ارسال نمایش داده می‌شود و مشتری باید آن را تکمیل کند؛ کنترل رابط حداقل چهار نویسه دارد. با خاموش‌بودن، فیلد پنهان می‌شود و هنگام ایجاد سفارش، نام حساب مشتری به‌عنوان نام گیرنده جایگزین می‌شود. برای دریافت سفارش به نام شخص دیگری، نمایش این فیلد کاربرد دارد. پیش‌فرض تعریف‌شده روشن است.
• کد پستی: IsPostalCodeRequired، شمارهٔ 292. روشن‌بودن، کد پستی آدرس را اجباری می‌کند. خاموش‌بودن، فیلد را از فرم آدرس حذف نمی‌کند، فقط خالی‌بودن را مجاز می‌کند. کد واردشده همچنان باید عددی و 10 رقمی باشد. پیش‌فرض تعریف‌شده خاموش است؛ این تنظیم، الزام کد پستی فرم مالکیت سایت را تغییر نمی‌دهد.
• اطلاعات مالیاتی نظیر کد ملی یا شناسه شرکت: RequiredBilling، شمارهٔ 169. برای خریدهایی که اطلاعات مالی مشتری لازم است روشن کنید. در مرحلهٔ پرداخت، نداشتن اطلاعات مالی ثبت‌شده، الزام تکمیل آن را ایجاد می‌کند و ادامهٔ معمول پرداخت وابسته به تکمیل آن می‌شود. داشتن اطلاعات مالی قبلی، با نداشتن آن یکسان نیست و الزام به ورود دوبارهٔ همهٔ اطلاعات برای هر سفارش ایجاد نمی‌شود.

گزینه‌ها را در تب فروش تغییر و «ذخیره کردن» را بزنید. برای بررسی نام گیرنده و کد پستی، مرحلهٔ اطلاعات و ویرایش آدرس را باز کنید؛ برای اطلاعات مالیاتی، مرحلهٔ پرداخت را با مشتری فاقد اطلاعات مالی امتحان کنید. این بررسی را صرفاً با دیدن چک‌باکس پنل جایگزین نکنید.

اطلاعات مالیاتی مشتری با نرخ «مالیات ارزش افزوده (%)» فرق دارد: اولی دادهٔ هویتی و مالی خریدار است و دومی عدد محاسبهٔ مالیات. روشن‌کردن درخواست اطلاعات مالی، به‌خودی‌خود درصد مالیات اضافه نمی‌کند. این گزینه همچنین جایگزین ثبت مالکیت مالی صاحب فروشگاه نیست. محدودیت تأییدشده در مسیر رابط مشتری است؛ رفتار همهٔ روش‌های پرداخت و ثبت دستی را از آن نتیجه نگیرید.

تنظیمات فروش: تأیید قوانین و انتخاب صفحهٔ قوانین

گزینهٔ «تایید قوانین» در «تنظیمات فروش»، تنظیم MandatoryRules، شمارهٔ 192، پذیرش قوانین در مرحلهٔ پرداخت مشتری را فعال می‌کند. وقتی پیش از پرداخت به پذیرش صریح قوانین فروشگاه نیاز دارید، آن را روشن کنید. با روشن‌شدن، فیلد «لینک صفحه قوانین» با شناسهٔ MandatoryRulesLink، شمارهٔ 191، در پنل ظاهر می‌شود.

1. «تایید قوانین» را روشن کنید.
2. آدرس صفحهٔ واقعی قوانین را در «لینک صفحه قوانین» وارد کنید یا از «انتخاب صفحه قوانین» صفحهٔ موجود را برگزینید. انتخاب صفحه، متن قوانین را تولید یا منتشر نمی‌کند.
3. «ذخیره کردن» را بزنید.
4. در مرحلهٔ پرداخت مشتری، نمایش چک‌باکس، بازشدن لینک قوانین و جلوگیری از ادامه پیش از پذیرش را بررسی کنید.

لینک قوانین در تب تازه باز می‌شود. اگر مشتری تأیید نکند، ادامهٔ پرداخت در این مرحله متوقف و پیام مربوط به پذیرش قوانین نشان داده می‌شود. خاموش‌کردن «تایید قوانین»، کنترل پذیرش را از این مرحله برمی‌دارد و فیلد لینک را در پنل پنهان می‌کند؛ نشانی ذخیره‌شدهٔ قبلی خودکار پاک نمی‌شود.

لینک خالی یا نامعتبر را همراه الزام قوانین ذخیره نکنید. فرم مدیریتی الزام اختصاصی برای پرکردن لینک ندارد و می‌تواند تنظیم را ذخیره کند، ولی مشتری ممکن است راه معتبری برای خواندن قوانین نداشته باشد. ظرفیت ذخیره‌سازی این لینک 50 نویسه است؛ نشانی طولانی‌تر می‌تواند ثبت را با خطا روبه‌رو کند. برای صفحهٔ داخلی از نشانی کوتاه معتبر استفاده و نتیجهٔ کلیک را بررسی کنید.

برای مثال، اگر صفحهٔ قوانین قبلاً ساخته شده است، آن را از انتخابگر برگزینید؛ صرف روشن‌کردن چک‌باکس پنل صفحهٔ قوانین جدیدی نمی‌سازد. این تنظیم مربوط به مرحلهٔ پرداخت است و نباید وجود فرم پذیرش قوانین در تمام مسیرهای ثبت‌نام یا سفارش دستی را از آن نتیجه گرفت.

تنظیمات فروش: مبنای قیمت برای حراج جزئی، حراج کلی و تخفیف پلکانی

بخش «تخفیف» در تب «تنظیمات فروش» تعیین می‌کند تخفیف‌های موجود از «قیمت اصلی» محاسبه شوند یا «قیمت تخفیف خورده». این کلیدها تخفیف تازه ایجاد نمی‌کنند و درصد یا کالاهای مشمول را تعیین نمی‌کنند؛ ابتدا باید خود حراج یا تخفیفِ واجد شرایط وجود داشته باشد. مقدار اولیهٔ فرم برای این پنج کلید قیمت تخفیف‌خورده است، اما مقدار دریافت‌شدهٔ فروشگاه یا تنظیم پیش‌فرض سیستم می‌تواند جای آن را بگیرد؛ انتخاب نهایی پس از بارگذاری را ملاک قرار دهید. مقدار 0 قیمت تخفیف‌خورده و مقدار 1 قیمت اصلی است.

«قیمت اصلی» در محاسبه، قیمت بزرگ‌ترِ قابل محاسبه برای کالا و مدل است و می‌تواند از قیمت قبلی مدل، قیمت قبلیِ قابل نمایش محصول یا قیمت مصرف‌کننده تأثیر بگیرد. آن را همیشه برابر یک فیلد سادهٔ قیمت قبلی ندانید. «قیمت تخفیف خورده» نیز در بعضی مراحل، قیمت جاری پس از تخفیفِ مرحلهٔ قبل است. برای نمونه، با قیمت اصلی 100٬000 و قیمت جاری 80٬000 و فقط یک تخفیف ده‌درصدی، انتخاب مبنا می‌تواند نتیجه را به 90٬000 یا 72٬000 برساند؛ این مثال تضمین جمع‌شدن همهٔ تخفیف‌های هم‌زمان نیست.

• حراج جزئی: IsAllowCalculateOfferFromBiggestPrice، شمارهٔ 667. روی پیشنهاد ویژهٔ کالاهای مشخص اثر دارد. «قیمت اصلی» پیش از محاسبهٔ همان حراج، مبنا را به قیمت اصلی برمی‌گرداند؛ «قیمت تخفیف خورده» حراج را از قیمت جاری محاسبه می‌کند.
• حراج کلی: IsAllowCalculateUserGroupDiscountFromBiggestPrice، شمارهٔ 665. بر تخفیف‌های واجد شرایط گروه کاربری، از جمله محدودیت گروه محصول یا برند، اثر دارد. در حالت قیمت اصلی، مبنای کالا به قیمت اصلی برمی‌گردد و تخفیف حراج جزئیِ محاسبه‌شده برای آن قلم صفر می‌شود. بنابراین نباید وعده داد هر دو حراج همیشه روی هم جمع می‌شوند.
• تخفیف پلکانی: IsAllowCalculateLevelDiscountFromBiggestPrice، شمارهٔ 214. مبنای مبلغ و محاسبهٔ تخفیف پلکانی واجد شرایط را تغییر می‌دهد. شرایط تعداد یا مبلغ، کالاهای مشمول و دسترسی گروه مشتری همچنان از خود تخفیف می‌آیند. در حالت قیمت اصلی، قیمت محاسباتی قلم مشمول به قیمت اصلی برگردانده می‌شود؛ صرف تغییر این کلید طرحی مانند «دو تا بخر، سه تا ببر» ایجاد نمی‌کند.

پیش از تغییر مبنا، یک سبد نمونه را مقایسه کنید. انتخاب قیمت اصلی ممکن است به‌جای ارزان‌ترکردن، قیمت پرداختی را بیشتر کند چون تخفیف قبلی دیگر پایه نیست. کلید دلخواه را تغییر و «ذخیره کردن» را بزنید؛ سپس سبد دارای تخفیف فعال و همان مشتری واجد شرایط را دوباره محاسبه کنید. این تنظیم‌ها را نباید عیناً به قیمت‌گذاری دستی سفارش مدیر تعمیم داد.

تنظیمات فروش: مبنای کد تخفیف و اعتبار باشگاه مشتریان

در «تنظیمات فروش ← تخفیف»، دو گزینهٔ «کد تخفیف» و «اعتبار باشگاه مشتریان» نیز بین «قیمت اصلی» و «قیمت تخفیف خورده» جابه‌جا می‌شوند. هر دو فقط هنگام استفادهٔ واقعی از سازوکار مربوط اثر دارند و بدون وجود کد معتبر یا اعتبار قابل استفاده، تخفیف یا اعتبار نمی‌سازند.

کد تخفیف: IsAllowCalculateDiscountCodeFromBiggestPrice، شمارهٔ 666. در حالت قیمت اصلی، برای کد معمولِ واجد شرایط، مبنای اقلام به قیمت اصلی بازمی‌گردد و تخفیف‌های قبلی قلم، شامل حراج جزئی، حراج کلی و پلکانی، کنار گذاشته می‌شوند؛ سپس کد روی پایهٔ جدید اعمال می‌شود. در این مسیر استفاده از اعتبار باشگاه هم کنار گذاشته می‌شود. این رفتار را جمع سادهٔ تخفیف کد با همهٔ تخفیف‌های قبلی معرفی نکنید.

کد ارسال رایگان و کارت هدیه در همین تصمیم، مانند کد تخفیف معمول رفتار نمی‌کنند؛ فعال‌کردن قیمت اصلی برای «کد تخفیف» را به تمام انواع کد تعمیم ندهید. حالت قیمت تخفیف‌خورده، پایهٔ جاری پس از محاسبهٔ تخفیف‌های مربوط را نگه می‌دارد. محدودیت اعتبار، تاریخ، مصرف و کالاهای مشمول همچنان از خود کد می‌آید.

اعتبار باشگاه مشتریان: IsAllowCalculateLoyaltyClubFromBiggestPrice، شمارهٔ 657. این گزینه فقط وقتی در پنل نمایش داده می‌شود که در فهرست روش‌های پرداخت، روشی از نوع LoyaltyClub وجود داشته باشد. نبود گزینه می‌تواند از نبود همین روش باشد. تنظیم مربوط به اعتبار باشگاه است؛ آن را تنظیم عمومی همهٔ انواع کیف پول و اعتبار مالی ندانید، حتی اگر توضیح کوتاه پنل به کیف پول اشاره کند.

وقتی اعتبار باشگاه در سبد استفاده می‌شود و این کلید روی قیمت اصلی است، قیمت محاسباتی اقلام به پایهٔ اصلی برمی‌گردد. اگر این انتخاب قیمت را عوض کند، فروشگاه می‌تواند در مرحلهٔ پرداخت، کنار استفاده از اعتبار باشگاه، پیام توضیحی نشان دهد. قواعد تخفیف‌های هم‌زمان همچنان مؤثرند؛ نتیجه را با مبلغ واقعی سبد و ردیف اعتبار بررسی کنید. مبنای قیمت تخفیف‌خورده، بازگشت به قیمت اصلی از این محل را انجام نمی‌دهد.

برای تغییر، کلید را تعیین و «ذخیره کردن» را بزنید، سپس همان کد یا اعتبار را در سبد مشتری اعمال کنید. اگر پس از استفاده از کد، سایر حراج‌ها حذف شدند یا جمع مبلغ بیشتر شد، ابتدا همین مبنا را بررسی کنید؛ روشن‌بودن کلید به معنی ارزان‌ترشدن قطعی سفارش نیست. بازگردانی با انتخاب مبنای قبلی و ذخیره انجام می‌شود؛ سفارش‌های قبلاً ثبت‌شده عملیات بازنویسی خودکار ندارند.

اعلان‌ها: روش تنظیم پیام مشتری و تفاوت ذخیرهٔ متن با ارسال

در «تنظیمات ← اعلان‌ها»، دو کارت «اطلاع‌رسانی برای مشتری» و «اطلاع‌رسانی برای مدیر» و بخش مستقل «پیام‌های آماده» وجود دارد. اولی کلیدها و بعضی متن‌های پیامک مشتری، دومی گیرندگان و کانال‌های اعلان مدیر، و سومی متن‌های قابل انتخاب برای ارسال دستی را مدیریت می‌کند.

1. «اطلاع‌رسانی برای مشتری» را باز کنید و کلید رویداد موردنظر را تنظیم کنید.
2. برای ردیف دارای قالب، روی «ویرایش متن پیام» بزنید. بعضی ردیف‌ها در همین پنجره دو متن تأیید و رد دارند.
3. متن را تغییر دهید. با کلیک روی متغیرهای نمایش‌داده‌شده، نام متغیر به انتهای متن اضافه می‌شود؛ تکرار کلیک، متغیر را تکرار می‌کند.
4. «تایید» را بزنید تا ویرایشگر بسته شود؛ سپس در فرم اصلی «ذخیره کردن» را بزنید.

«تایید» متن، پیامک نمی‌فرستد و ثبت نهایی نیست. متن‌های این ویرایشگر مستقیماً به فرم اصلی وصل‌اند؛ بستن بدون «تایید» نیز ویرایش را الزاماً لغو نمی‌کند. برای دورریختن تغییرات ثبت‌نشده از «لغو تغییرات» فرم اصلی استفاده کنید. خاموش‌کردن کلید، متن قبلی را حذف نمی‌کند و روشن‌کردن دوباره می‌تواند از همان متن استفاده کند.

اعلان خودکار به وقوع رویداد مربوط، شماره یا ایمیل مناسب، سرویس ارسال و شرایط همان جریان وابسته است. ذخیرهٔ موفق تنظیم، تأیید تحویل پیام نیست و گزینهٔ ارسال آزمایشی عمومی در این سه تب وجود ندارد. برای پیامک‌های معمول، اعتبار بسته یا سرویس اختصاصی و پیکربندی ارسال نیز مؤثرند. طول متن می‌تواند تعداد بخش‌های پیامک و هزینه را بیشتر کند.

کلیدهای این تب را کلید قطع همهٔ ارتباطات مشتری ندانید. ایمیل ایجاد سفارش، ایمیل تغییر وضعیت و پیام‌های احراز هویت مسیرهای مستقلی دارند؛ خاموش‌کردن یک پیامک لزوماً آن‌ها را متوقف نمی‌کند. محدودیت‌های خاص بعضی ردیف‌ها در بخش مربوط توضیح داده شده‌اند.

اعلان مشتری: به‌روزرسانی وضعیت سفارش و رسید پستی

در «اعلان‌ها ← اطلاع‌رسانی برای مشتری»، ردیف‌های «به روزرسانی وضعیت سفارش» و «پیامک تکمیل سفارش همراه با رسید پستی» دو متن متفاوت دارند، اما کلید روشن و خاموش هر دو یکی است: SendSmsToUserPerOrder، شمارهٔ 34. تغییر یکی، وضعیت دیگری را هم تغییر می‌دهد؛ خاموش‌کردن مستقل یکی از این دو از این رابط ممکن نیست.

کلید 34 در پیام‌های مشتری هنگام ایجاد پرداخت یا سفارش و ثبت رسید کارت‌به‌کارت و نیز در مسیر لغو سفارش مصرف می‌شود. اما در تغییر معمول وضعیت سفارش، ارسال پیامک به انتخاب «ارسال پیامک برای مشتری» در همان عملیات مدیریت سفارش وابسته است؛ خاموش‌کردن این کلید را تضمین توقف پیامک همهٔ تغییر وضعیت‌ها ندانید. اگر وضعیت واقعاً عوض نشده باشد، مسیر تغییر وضعیت، پیامک جدید همان تغییر را ایجاد نمی‌کند.

متن «به روزرسانی وضعیت سفارش»

قالب OrderNotificationTemplate، شمارهٔ 130، متن پیام تغییر وضعیت را تعیین می‌کند. در زبان فارسی، {نام} نام مشتری، {شماره_سفارش} شناسه و بخش پیگیری سفارش، و {جمله_وضعیت} جملهٔ وضعیت همان سفارش را جایگزین می‌کنند. شمارهٔ قرارگرفته در این قالب الزاماً همان شمارهٔ کوتاهی نیست که کاربر از تمام صفحه‌ها انتظار دارد. متغیرها را با شکل دقیق و آکولاد نگه دارید.

برای نمونه، «{نام} گرامی، سفارش {شماره_سفارش}: {جمله_وضعیت}» متن قابل استفادهٔ فارسی است. اگر قالب خالی باشد، این مسیر می‌تواند قالب پیش‌فرض متناسب با زبان را مصرف کند؛ خالی‌کردن قالب راه خاموش‌کردن پیام نیست. متن‌های ثبت سفارش اولیه یا انتظار پرداخت در مسیرهای دیگر از متن سیستمی خود استفاده می‌کنند و الزاماً همین قالب نیستند.

متن «پیامک تکمیل سفارش همراه با رسید پستی»

قالب PostalReceiptNotificationTemplate، شمارهٔ 200، بخش رسید پستی را می‌سازد و متغیر آن {رسید_پستی} است. برای قرارگرفتن این بخش در پیام تغییر وضعیت، باید {رسید_پستی} در متن قالب اصلی سفارش هم وجود داشته باشد و سفارش کد رهگیری پستی داشته باشد. فقط نوشتن قالب دوم یا انتخاب وضعیت تکمیل، درج رسید در پیام را تضمین نمی‌کند. در نبود کد رهگیری، جای این بخش در متن اصلی خالی می‌شود؛ در نبود جای‌نگهدار در متن اصلی، قالب رسید اصلاً در آن پیام قرار نمی‌گیرد.

نمونهٔ متن اصلیِ دارای رسید: «{نام} گرامی، سفارش {شماره_سفارش}: {جمله_وضعیت}. {رسید_پستی}». در متن رسید می‌توانید «کد رهگیری: {رسید_پستی}» بنویسید. تغییر قالب به‌تنهایی کد پستی یا کد رهگیری سفارش تولید نمی‌کند و این ردیف الزاماً پیامکی جدا از متن وضعیت ارسال نمی‌کند.

بعد از ویرایش هر متن، «تایید» و سپس «ذخیره کردن» را بزنید. نتیجه را روی یک تغییر وضعیت واقعی، با انتخاب ارسال و داشتن کد رهگیری، بررسی کنید. اگر زبان پیام انگلیسی باشد، جای‌نگهدارهای همان مسیر {name}، {order_id}، {status_statement} و {postal_receipt} هستند؛ دکمه‌های فارسی متغیر در ویرایشگر خودکار ترجمه نمی‌شوند. باقی‌ماندن نام متغیر در پیام نشانهٔ نیاز به تطبیق قالب و زبان است.

اعلان مشتری: خوش‌آمد عضویت و پیام پس از پرداخت

در «اعلان‌ها ← اطلاع‌رسانی برای مشتری»، «خوش‌آمد عضویت» با تنظیم SendSmsWelcomeNewUser، شمارهٔ 22، برای پیامک رویداد ایجاد مشتری است. متن آن SmsWelcomeTemplate، شمارهٔ 24، است و متغیر [name] با نام مشتری جایگزین می‌شود. این علامت با {نام} قالب سفارش متفاوت است.

برای فعال‌سازی، کلید خوش‌آمد را روشن، متن را با «ویرایش متن پیام» تنظیم و پس از «تایید»، «ذخیره کردن» را بزنید. برای نمونه، «[name] عزیز، به فروشگاه ما خوش آمدید.» نام مشتری جدید را در متن قرار می‌دهد. مقدار دقیق «0» برای قالب خوش‌آمد در مسیر ارسال، متن پیش‌فرض سیستمی را فعال می‌کند؛ متن خالی یا فقط فاصله جایگزین مطمئن متن پیش‌فرض نیست و نباید برای خاموش‌کردن استفاده شود. برای توقف خوش‌آمد، خود کلید را خاموش کنید.

ارسال خوش‌آمد به ایجاد مشتری از مسیری وابسته است که رویداد مربوط را منتشر کند؛ ذخیرهٔ متن یا تأیید مجدد مشتری قدیمی، خودبه‌خود خوش‌آمد جدید نیست. وضعیت فعال‌شدن حساب نیز تنظیم دیگری است: مشتری ممکن است ثبت شده ولی منتظر تأیید مدیر باشد.

پس از پرداخت: کلید SendSMSToUserPerPayment، شمارهٔ 215، پیامک پرداخت تأییدشده را کنترل می‌کند. این ردیف ویرایشگر قالب ندارد و از پیام سیستمی شامل پیگیری سفارش استفاده می‌کند. ارسال به تأیید پرداخت و یافتن سفارش مربوط وابسته است؛ آغاز پرداخت، بازشدن درگاه یا فقط ثبت رسید کارت‌به‌کارت را معادل پرداخت تأییدشده ندانید.

خوش‌آمد، پیام ثبت سفارش و پیام پس از پرداخت رویدادهای متفاوت‌اند؛ روشن‌بودن هم‌زمان می‌تواند برای یک مشتری در مراحل مختلف چند پیام ایجاد کند. خاموش‌کردن «پس از پرداخت» پیامک‌های سایر رویدادها یا ایمیل‌های مستقل را خاموش نمی‌کند. برای بررسی هرکدام، همان رویداد جدید و گزارش ارسال مربوط را ملاک قرار دهید.

اعلان مشتری: تأیید یا رد عضویت و عضویت در گروه کاربری

در «اعلان‌ها ← اطلاع‌رسانی برای مشتری»، پذیرش حساب و پذیرش در گروه کاربری دو جریان مستقل‌اند. کلید هر جریان هر دو نتیجهٔ تأیید و رد همان جریان را کنترل می‌کند؛ متن نتیجه‌ها جداست و با «ویرایش متن پیام» باز می‌شود.

• پس از تایید عضویت: کلید SendSmsApproveUser، شمارهٔ 235. متن تأیید SendSmsApproveUserApproveTemplate، شمارهٔ 236، و متن «پس از عدم تایید عضویت» SendSmsApproveUserDenyTemplate، شمارهٔ 237، است. وقتی وضعیت پذیرش حساب واقعاً تغییر می‌کند، متن متناسب با نتیجه برای شمارهٔ مشتری مصرف می‌شود.
• پس از پذیرفته شدن در یک گروه کاربری: کلید SendSmsApproveUserGroup، شمارهٔ 238. متن پذیرش SendSmsApproveUserGroupApproveTemplate، شمارهٔ 239، و متن «پس از عدم پذیرفته شدن در یک گروه کاربری» SendSmsApproveUserGroupDenyTemplate، شمارهٔ 240، است. این جریان مخصوص نتیجهٔ پذیرش عضویت گروه است و با فعال‌بودن عمومی حساب یکی نیست.

در متن هر دو جریان، [name] نام مشتری را جایگزین می‌کند؛ متن گروه علاوه بر آن [group] را برای نام گروه می‌پذیرد، هرچند این متغیرها در این ردیف‌ها به‌صورت دکمهٔ پیشنهادی نمایش داده نمی‌شوند و باید دقیق تایپ شوند. نمونهٔ متن پذیرش گروه: «[name] عزیز، عضویت شما در گروه [group] پذیرفته شد.» این متن فقط اطلاع‌رسانی می‌کند و خودش عضویت گروه ایجاد نمی‌کند.

کلید را روشن و متن‌های لازم را وارد کنید، «تایید» و سپس «ذخیره کردن» را بزنید. در این دو جریان، متن خالی، فقط فاصله یا مقدار دقیق «0» ارسال همان نتیجه را متوقف می‌کند؛ وجود شمارهٔ مشتری نیز لازم است. بنابراین برای ارسال فقط تأیید و ندادن پیام رد، می‌توان متن رد را خالی گذاشت، ولی این رفتار را به قالب سفارش یا خوش‌آمد تعمیم ندهید.

تغییر تنظیمات، پیام‌های نتیجهٔ قدیمی را دوباره نمی‌فرستد. اگر هنگام تغییر حساب، وضعیت واقعاً همان مقدار قبلی باشد، نباید انتظار اعلان یک تغییر تازه داشت. برای دریافت نتیجهٔ قابل اتکا، تغییر پذیرش واقعیِ همان حساب یا گروه را بررسی کنید. خاموش‌کردن کلید یا خالی‌کردن متن بعداً پیام‌های قبلاً ارسال‌شده را پس نمی‌گیرد.

اعلان مشتری: محدودیت فعلی پیام تأیید یا رد کارت‌به‌کارت

در «اعلان‌ها ← اطلاع‌رسانی برای مشتری»، ردیف «پس از تایید کارت به کارت» کلید SendSMSapprovePayment، شمارهٔ 232، و دو متن تأیید و «پس از عدم تایید کارت به کارت» را نمایش می‌دهد. شناسهٔ متن‌ها SendSMSapprovePaymentApproveTemplate، شمارهٔ 233، و SendSMSapprovePaymentDenyTemplate، شمارهٔ 234، است.

این ردیف در نسخهٔ موجود محدودیت اجرایی دارد. دو فیلد در پنل به شکل متن پیام هستند، ولی ذخیره‌سازی فعلی آن‌ها مقدار عددی می‌پذیرد؛ متن معمولی می‌تواند بدون تغییر مقدار قبلی کنار گذاشته شود. علاوه بر آن، مصرف فعال این کلید و دو قالب برای ارسال نتیجهٔ تأیید یا رد کارت‌به‌کارت در پیاده‌سازی موجود تأیید نشده است. پیام موفقیت ذخیره را تأیید ذخیرهٔ متن یا ارسال این اعلان ندانید.

ثبت اولیهٔ رسید کارت‌به‌کارت، تأیید پرداخت و تغییر وضعیت سفارش رویدادهای دیگری‌اند و ممکن است از تنظیمات و متن‌های خود پیام بفرستند. رسیدن پیام از یکی از آن مسیرها، کارکرد این دو قالب را ثابت نمی‌کند. برای گزارش «متن را عوض کردم ولی پیام عوض نشد»، ابتدا مقدار بازخوانی‌شده و رویداد واقعی پیام را مشخص کنید و موضوع این ردیف را برای بررسی فنی ارجاع دهید؛ تغییر متن‌های نامرتبط راه‌حل تأییدشده نیست.

اعلان مدیر: ثبت و حذف شماره موبایل و آدرس ایمیل گیرندگان

در «اعلان‌ها ← اطلاع‌رسانی برای مدیر»، بخش‌های «پیامک برای چه شماره‌هایی ارسال شود؟» و «ایمیل‌ها به چه آدرس‌هایی ارسال شوند؟» گیرندگان مشترک اعلان‌های مدیر را تعیین می‌کنند. تنظیم شماره‌ها AdminNumsForSms، شمارهٔ 163، و ایمیل‌ها AdminEmailsForEmail، شمارهٔ 669، است. این فهرست‌ها به هر رویداد گیرندهٔ جداگانه نمی‌دهند.

1. در «شماره موبایل»، یک شماره وارد و Enter را بزنید تا زیر «شماره‌های ثبت‌شده:» قرار بگیرد. صرف تایپ شماره و ذخیرهٔ فرم، آن را به فهرست اضافه نمی‌کند.
2. در «آدرس ایمیل»، یک نشانی وارد و Enter را بزنید تا زیر «ایمیل‌های ثبت‌شده:» بیاید. هر نشانی را جداگانه اضافه کنید.
3. برای برداشتن گیرنده، ضربدر کنار همان شماره یا ایمیل را بزنید.
4. کانال‌های رویدادهای موردنظر را تنظیم و در فرم اصلی «ذخیره کردن» را بزنید.

شمارهٔ تکراریِ یکسان دوباره اضافه نمی‌شود، ولی فرم بررسی ساختاری اختصاصی برای شماره موبایل ندارد؛ شمارهٔ صحیح و یکدست وارد کنید. ایمیل پیش از افزودن با اعتبارسنجی مرورگر بررسی، فاصلهٔ ابتدا و انتهای آن حذف و حروف آن کوچک می‌شود؛ ایمیل تکراریِ یکسان دوباره اضافه نمی‌شود. اگر داده را فقط تایپ کرده و Enter نزده‌اید، نبودنش در فهرست ثبت‌شده علت نرسیدن اعلان به آن گیرنده است.

خالی‌کردن فهرست گیرندگان، خاموش‌کردن اعلان نیست. در مسیرهای اعلان مدیریتیِ مصرف‌کنندهٔ این فهرست، شماره‌های خالی یا مقدار «0» باعث استفاده از شمارهٔ اصلی فروشگاه می‌شوند. ایمیل‌های خالی نیز به ایمیل اصلی فروشگاه برمی‌گردند، اگر ایمیل اصلی وجود داشته باشد؛ در نبود آن، گیرنده‌ای از این مسیر به دست نمی‌آید. برای توقف یک نوع اعلان، کلید کانال همان رویداد را خاموش کنید.

وقتی فهرست غیرخالی تعیین می‌کنید، آن فهرست جای گیرندهٔ پیش‌فرض را می‌گیرد؛ اگر می‌خواهید شمارهٔ اصلی هم پیام بگیرد، آن را صریحاً در فهرست بگذارید. برای نمونه، افزودن دو شماره باعث ارسال اعلان فعال مربوط به هر دو می‌شود، نه تقسیم رویدادها بین آن‌ها. حذف آخرین شماره می‌تواند اعلان را دوباره به شمارهٔ اصلی برگرداند.

اعلان مدیر: سفارش جدید، پرداخت موفق، کارت‌به‌کارت و کامنت

در «اعلان‌ها ← اطلاع‌رسانی برای مدیر ← اعلان‌های مدیران»، هر کارت دو کلید «پیامک» و «ایمیل» دارد. برای جریان‌های فعال می‌توان یکی یا هر دو را روشن کرد؛ متن این پیام‌های مدیر در این کارت‌ها قابل ویرایش نیست. گیرندگان از فهرست شماره‌ها یا ایمیل‌های مدیر و قواعد جایگزین آن‌ها می‌آیند. پس از تغییر، «ذخیره کردن» را بزنید.

• سفارش جدید: پیامک SendSMSPerOrder، شمارهٔ 5، و ایمیل SendEmailPerOrder، شمارهٔ 1. مسیر فعال هنگام ایجاد پرداخت مربوط به سفارش از این‌ها استفاده می‌کند؛ برای روش «تأیید مدیر» این بخش ارسال ایجاد پرداخت استثنا دارد. در لغو سفارش نیز، اگر عملیات با انتخاب ارسال پیامک انجام شود، کلید پیامک سفارش می‌تواند پیام لغو را برای مدیر کنترل کند. عنوان کارت را محدود به فقط یک رویداد ندانید.
• پرداخت موفق: پیامک SendSMSPerPayment، شمارهٔ 33، در رویداد پرداخت تأییدشده مصرف می‌شود. کلید ایمیل نمایش‌داده‌شده در همین کارت SendEmailPerPayment، شمارهٔ 242، است؛ اما مسیر فعلی ایمیل پرداخت موفق، کلید «ایمیل سفارش جدید» یعنی شمارهٔ 1 را می‌خواند. بنابراین برای توضیح دریافت یا عدم دریافت ایمیل پرداخت، وضعیت شمارهٔ 1 را هم بررسی کنید؛ تغییر شمارهٔ 242 به‌تنهایی نتیجهٔ مورد انتظار این ایمیل را تضمین نمی‌کند.
• کارت به کارت جدید: پیامک SendSMSPerHavale، شمارهٔ 19، و ایمیل SendEmailPerHavale، شمارهٔ 18. هنگام ثبت رسید جدید کارت‌به‌کارت مصرف می‌شوند و مدیر را از اطلاعات پرداخت گزارش‌شده آگاه می‌کنند. اعلان این رویداد به معنی تأیید مدیر یا قطعی‌شدن پرداخت نیست.
• کامنت جدید: پیامک SendSMSPerComment، شمارهٔ 6، و ایمیل SendEmailPerComment، شمارهٔ 2. با ایجاد نظر جدید در بخش‌های پشتیبانی‌شده، اعلان مربوط ارسال می‌شود؛ این کلیدها خود نظر را تأیید یا منتشر نمی‌کنند. متن پیامک مدیر می‌تواند خلاصهٔ کوتاه نظر باشد و با متن کامل ایمیل یکی نیست.

برای مثال، اگر پیامک پرداخت موفق فعال و ایمیل آن غیرفعال است، انتظار پیامک پس از تأیید پرداخت درست است، ولی برای ایمیل باید اثر کلید ایمیل سفارش جدید را نیز لحاظ کنید. ذخیرهٔ این کلیدها، اعلان‌های رویدادهای گذشته را بازپخش نمی‌کند. نتیجه را روی رویداد تازه و کانال مربوط بررسی کنید؛ موفقیت سفارش یا پرداخت و تحویل اعلان دو نتیجهٔ مستقل‌اند.

اعلان‌های داخل پنل برای بعضی رویدادها مستقل ثبت می‌شوند؛ خاموش‌کردن ایمیل یا پیامک لزوماً سابقهٔ اعلان درون پنل را حذف نمی‌کند. همچنین ایمیل مشتری هنگام ایجاد پرداخت، در مسیر مربوط مستقل از کلید ایمیل مدیر ارسال می‌شود.

اعلان مدیر: محدودیت فعلی «عضو جدید» و «کمبود موجودی»

در «اعلان‌ها ← اطلاع‌رسانی برای مدیر»، کارت «عضو جدید» کلیدهای پیامک SendSmsPerRegister، شمارهٔ 21، و ایمیل SendEmailPerRegister، شمارهٔ 20، دارد. این مقادیر در تنظیمات ذخیره می‌شوند، اما مسیر فعال ارسال اعلان مدیر برای این دو کلید در پیاده‌سازی موجود تأیید نشده است. روشن‌کردن آن‌ها را تضمین رسیدن پیام عضویت به مدیر ندانید. پیام خوش‌آمد مشتری و ایمیل تأیید حساب، جریان‌های جداگانه‌اند.

کارت «کمبود موجودی» دارای کلید «پیامک» با شناسهٔ ShowStockAlertNotification، شمارهٔ 74، و «ایمیل» با شناسهٔ SendEmailPerInventoryAlarm، شمارهٔ 241، است. اگر یکی روشن باشد، فیلد «اگر موجودی کالا کمتر از ... بود» با شناسهٔ MinStockAlert، شمارهٔ 73، ظاهر می‌شود. پیش‌فرض تعریف‌شدهٔ آستانه 5 است و فیلد برای مقدار، حداقل یا حداکثر اختصاصی ندارد.

هشدار مهم دربارهٔ اثر فعلی کمبود موجودی: مسیر فعال مرتبط با کلید 74 هنگام تغییر وضعیت سفارش، تعداد قلم سفارش را با آستانه مقایسه می‌کند، نه موجودی باقی‌ماندهٔ انبار را. اگر تعداد غیرصفر و کمتر از آستانه باشد، تلاش برای ارسال ایمیل به نشانی مشتری همان سفارش انجام می‌شود؛ این مسیر پیامک کمبود موجودی به فهرست مدیران نمی‌فرستد. کلید ایمیل شمارهٔ 241 در این مسیر خوانده نمی‌شود و مصرف فعال دیگری برای ارسال آن تأیید نشده است.

برای نمونه، با آستانهٔ 5 و تعداد قلم سفارش 2، تغییر وضعیت می‌تواند ایمیل هشدار ایجاد کند، حتی اگر انبار موجودی زیادی داشته باشد؛ برابرشدن تعداد با 5 شرط «کمتر از» را برقرار نمی‌کند. صفر، مقدار منفی یا آستانهٔ نامناسب را راه تنظیم صحیح پایش انبار ندانید. مقدار خالی یا اعشاری این تنظیم عدد صحیح نیز می‌تواند مقدار قبلی را حفظ کند.

به دلیل این تفاوت، این کارت را راهکار قابل اتکای هشدار خودکار موجودی انبار به مدیر معرفی نکنید. اگر مدیر گزارش می‌دهد پیامک نمی‌آید یا مشتری ایمیل نامنتظر گرفته است، وضعیت کلید 74، آستانه و تغییر وضعیت سفارش را بررسی و موضوع را برای اصلاح فنی ارجاع دهید. برای جلوگیری از همین مسیرِ ارسال، کلید 74 را خاموش و «ذخیره کردن» را بزنید؛ صرف خالی‌کردن گیرندگان مدیر یا خاموش‌کردن 241 این مسیر را متوقف نمی‌کند.

اعلان‌ها: ساخت، ویرایش، حذف و استفاده از پیام‌های آماده

«پیام‌های آماده» در تب «اعلان‌ها»، تنظیم PreparedMessageTemplatesJson، شمارهٔ 654، کتابخانهٔ متن‌های پرکاربرد برای ارسال دستی پیامک به مشتری است. این بخش با قالب پیام‌های خودکار سفارش و عضویت فرق دارد؛ اضافه‌کردن یک پیام آماده، هیچ پیامکی ارسال و هیچ رویداد خودکاری فعال نمی‌کند. مقدار اولیهٔ تعریف‌شده فهرست خالی است.

1. «پیام جدید» یا کارت «هنوز پیام آماده‌ای ندارید» را بزنید تا «افزودن پیام آماده» باز شود.
2. «عنوان پیام» را برای پیدا‌کردن سریع متن و «متن پیام» را برای محتوای پیامک بنویسید. هر دو باید پس از حذف فاصلهٔ ابتدا و انتها غیرخالی باشند؛ در غیر این صورت «افزودن پیام» یا «ثبت تغییرات» غیرفعال است.
3. برای پیام تازه «افزودن پیام» و برای ویرایش «ثبت تغییرات» را بزنید. متن و عنوان ابتدا و انتها از فاصله پاک می‌شوند و پیام تازه به انتهای فهرست اضافه می‌شود؛ ویرایش، همان مورد را جایگزین می‌کند.
4. در فرم اصلی تنظیمات «ذخیره کردن» را بزنید تا کتابخانهٔ جدید برای استفادهٔ بعدی ثبت شود.

عنوان و متن تکراری با بررسی اختصاصی منع نشده‌اند و سقف تعداد یا طول اختصاصی در این ویرایشگر وجود ندارد. عنوان فقط برچسب انتخاب است و به‌عنوان بخشی از متن پیامک ارسال نمی‌شود. برای نمونه، عنوان «پیگیری سفارش» و متن درخواست اطلاعات تکمیلی را ذخیره کنید تا هنگام تماس با مشتری دوباره تایپ نکنید.

حذف پیام آماده تأیید جداگانه ندارد. ضربدر حذفِ هر کارت، همان مورد را از فهرست فرم برمی‌دارد و ذخیرهٔ نهایی، حذف را پایدار می‌کند. پیش از ذخیره می‌توانید با «لغو تغییرات» تغییرات فرم را برگردانید؛ پس از ذخیره، برای بازیابی باید پیام را دوباره بسازید. «انصراف» داخل ویرایشگر، متن تایپ‌شدهٔ همان ویرایشگر را به فهرست اعمال نمی‌کند و با لغو تغییرات کل تنظیمات متفاوت است.

در پنجرهٔ «ارسال پیامک» که از کنترل شمارهٔ مشتری در پنل باز می‌شود، پیام‌های ذخیره‌شده قابل انتخاب‌اند و «مدیریت پیام‌ها» نیز به همین بخش تنظیمات راه می‌دهد. انتخاب یک قالب، متن جاری پیامک را جایگزین می‌کند، نه اینکه آن را به انتهای متن قبلی اضافه کند. پیش از انتخاب قالب دیگر، ویرایش دستی لازم را نگه دارید. اولین قالب می‌تواند هنگام بازشدن پنجره به‌صورت اولیه در متن قرار بگیرد.

متن انتخاب‌شده را می‌توان قبل از ارسال ویرایش کرد و سپس دکمهٔ ارسالِ همان پنجره را زد؛ این ویرایش موردی، کتابخانهٔ تنظیمات را بازنویسی نمی‌کند. در این ارسال دستی، جایگزینی خودکار متغیرهای قالب سفارش یا عضویت تأیید نشده است؛ متن آماده را کامل بنویسید. مسیر فعلی ارسال دستی از سرویس ارسال انبوه استفاده می‌کند و داشتن خط اختصاصی و تنظیمات سرویس آن شرط است؛ ذخیره‌بودن قالب، این پیش‌نیاز را برطرف نمی‌کند.

تشخیص مشکل پس از ذخیرهٔ تنظیمات عمومی، فروش و اعلان‌ها

پیام «همه ی تنظیمات با موفقیت ذخیره شد» فقط موفقیت درخواست ثبت را نشان می‌دهد. برای تأیید نتیجه، ابتدا مقدار بازخوانی‌شده و سپس مصرف‌کنندهٔ واقعی آن را بررسی کنید. حافظهٔ موقت سایت، اطلاعات مرورگر و اپ نصب‌شده می‌توانند زمان مشاهدهٔ نتیجه را متفاوت کنند؛ برای همهٔ تنظیمات یک زمان قطعی و یکسان اعلام نکنید.

• مقدار بعد از بازکردن دوباره همان قبلی است: بررسی کنید «ذخیره کردن» اصلی را زده‌اید و فقط پنجرهٔ داخلی را نبسته‌اید. برای حداقل خرید و آستانهٔ موجودی، عدد صحیح ثبت کنید؛ برای برداشتن حداقل خرید از صفر استفاده کنید. محدودیت فعلی متن‌های کارت‌به‌کارت نیز می‌تواند باعث حفظ مقدار قبلی شود.
• لوگوی بالای سایت عوض نشده است: تصویر اختصاصی سربرگ (هدر) صفحه‌ساز را بررسی کنید. برای آیکون اپ و فاوآیکون نیز مقدار اختصاصی و نتیجهٔ دستگاه یا مرورگر را کنترل کنید؛ جایگزین دیده‌شده در پیش‌نمایش پنل، تضمین خروجی سایت نیست.
• قیمت هنوز دیده نمی‌شود: وضعیت قیمت‌ها، ورود مشتری، وضعیت خود کالا و کلید نمایش قیمت ناموجود یا به‌زودی را با هم بررسی کنید. حالت «تماس بگیرید» مقصد و رفتار جدا دارد.
• مشتری نمی‌تواند ادامهٔ خرید بدهد: وضعیت نمایش سایت، وضعیت فروش، حداقل سبد، فعال‌بودن حساب، موجودی و قابل سفارش‌بودن مدل و الزام‌های مرحلهٔ خرید را بر اساس محل توقف بررسی کنید. تغییر یک کلید لزوماً تمام شرط‌های خرید را برطرف نمی‌کند.
• اعلان مدیر به گیرندهٔ جدید نمی‌رسد: مطمئن شوید پس از تایپ Enter زده‌اید و گیرنده در فهرست ثبت‌شده است؛ سپس ذخیرهٔ اصلی و روشن‌بودن کانال همان رویداد را بررسی کنید. در حالت فهرست خالی، گیرندهٔ اصلی فروشگاه ممکن است جایگزین شود.
• متن سفارش عوض نشده یا رسید درج نشده است: رویداد واقعی ارسال را تشخیص دهید؛ ثبت اولیه و تغییر وضعیت از یک قالب استفاده نمی‌کنند. در پیام وضعیت، وجود {رسید_پستی} در قالب اصلی، کد رهگیری واقعی، زبان متغیرها و انتخاب ارسال در عملیات سفارش را بررسی کنید.
• همهٔ تنظیمات درست‌اند ولی پیام نمی‌رسد: وقوع رویداد جدید، وجود گیرنده، اعتبار و سرویس ارسال و گزارش همان کانال را بررسی کنید. «عضو جدید»، ایمیل «پرداخت موفق»، «کمبود موجودی» و متن نتیجهٔ کارت‌به‌کارت محدودیت‌های خاص توضیح‌داده‌شده دارند؛ آن‌ها را صرفاً مشکل شماره یا سرویس فرض نکنید.

اگر بعد از ثبت تصمیم به برگشت گرفتید، مقادیر قبلی را دوباره ثبت کنید؛ «لغو تغییرات» فقط تغییرات ذخیره‌نشده را برمی‌گرداند و پیام‌های ارسال‌شده، ثبت موفق مالکیت یا سفارش‌های قبلی را پس نمی‌گیرد. برای این سه تب مرحلهٔ انتشار جداگانه در صفحه‌ساز وجود ندارد؛ تنظیمات خود صفحه‌ساز و نمایش اختصاصی اجزا، فرایند جدا دارند.